Download HISTORIA PRAWA-opracowanie Sojki Zielinskiej PDF

TitleHISTORIA PRAWA-opracowanie Sojki Zielinskiej
File Size378.5 KB
Total Pages49
Document Text Contents
Page 48

- uwolnienie z instancji – z jednoczesnym pozostawieniem w podejrzeniu
- 1796 – ustawa karna zachodniogalicyjska – jako podstawa dla Franciscany
- 1803 – Franciscana – połączenie przepisów postępowania karnego z prawem materialnym
- proces inkwizycyjny, oskarżony – przedmiotem postępowania, bez prawa do obrony
- negatywna teoria dowodowa – w braku określonej liczby dowodów nie mogło nastąpić skazanie
- przyznanie – choć dowód najlepszy – miał być rozpatrywane na podstawie całokształtu okoliczności

sprawy
- zniesienie podziału na inkwizycję generalną i ściślejszą
- wymóg, by wyrok wydany był przez kolegium sędziowskie
- ograniczone środki odwoławcze od wyroku – rekurs; nie można było zaostrzyć kary przy odwołaniu
- 1850 – ustawa o postępowaniu karnym – wzorowana na procedurze francuskiej
- proces mieszany, zasada skargowości, ustności, jawności, swobodnej oceny dowodów
- 1873 – nowa procedura karna „glaserowska” – J. Glaser; 494 paragrafy
- regulowała prócz zasad organizacji i właściwości sądów – organizację prokuratury – na wzór

francuski
- proces mieszany, dochodzenie z urzędu (z wyjątkiem prywatnoskargowych i ściganych z

upoważnienia – na wniosek)
- zasady inkwizycyjne w śledztwie wstępnym (z urzędu, tajne)
- rozprawa główna – wg zasady skargowości
- równa pozycja stron procesowych, rozprawa jawna, ustna
- swoboda oceny dowodów
- kierownicze stanowisko sędziego; możność gromadzenia materiału dowodowego z urzędu
- środki odwoławcze: zwyczajne: zażalenie nieważności, odwołanie (apelacja), nadzwyczajne: prośba

o wznowienie i rewizję nadzwyczajną
Niemcy
- 1805 – Pruska ordynacja kryminalna
- 638 paragrafów
- na zasadach procesu inkwizycyjnego – zniesienie podziału na inkwizycję generalną i ścisłą
- formy przesłuchiwania podsądnego: badanie sumaryczne, wg z góry ułożonych pytań, ostateczne

przesłuchanie
- pozytywna teoria dowodowa; samo przyznanie się, wymuszane karami za nieposłuszeństwo, nie

zwalniało od dalszego poszukiwania dowodów winy
- pełny dowód – kara zwyczajna; część dowodu – kara z podejrzenia
- tymczasowe uniewinnienie – oddanie pod dozór policyjny
- udział obrońcy w procesie – udział ograniczony do przedstawiania sądowi na piśmie argumentów i

okoliczności korzystnych dla oskarżonego
- możność odwołania się od wyroku, prośba o darowanie lub złagodzenie kary
- zmiany: udział oskarżyciela publicznego (prokuratora), jawna i publiczna rozprawa, zniesienie form

stosowania przymusu, rozszerzenie zakresu środków odwoławczych – 1810 – kasacja od wyroków
ostatecznych

- 1849, 1852 – reformy na wzór francuski
- 1877 – ogólnoniemiecka ordynacja procedury karnej (moc od 1879) – 506 paragrafów, zasady

procesu zreformowanego, nawiązujące do modelu francuskiego, ale z rozszerzeniem zasady
skargowości

- podział na 3 stadia: postępowanie wstępne (dochodzenie przygotowawcze i śledztwo wstępne),
postępowanie przejściowe (przygotowania do rozprawy), postępowanie główne (sama rozprawa)

- ściganie przestępstw – do prokuratury (na wzór francuski)
- prokurator – na zasadzie legalności – o ile zachodziły przewidziane w prawie warunki do

wystąpienia z oskarżeniem
- wyjątkowo – zaniechanie oskarżenia (oportunizm)
- jawność wewnętrzna w toku śledztwa – udział obrońcy
- rozprawa – pełna skargowość; równość stron procesowych
- jawna, ustna, nieprzerwanie w tym samym składzie
- zmierzanie do wykrycia prawdy materialnej – swobodna ocena dowodów

Similer Documents